EVİN ANNESİNİN DİYET GÜNLÜĞÜ, İLK GÜN


IMG-20160208-WA0051

Sabah kalkar kalkmaz tartının başında soluğu aldım. “Bi de ne göreyim”, hatta “Gördüğüme inanamadım” demeyeceğim. Üç aşağı, beş yukarı doğru tahmin. Kadın kısmına kilosunu, bedenini, yaşını sormayacaksın, ya söylemez ya da tam bilgi vermez. Kilomu bir kağıda yazıp buzdolabının kapağına astım ama buraya yazmayacağım :))) Japon sumo güreşcisinden halliceyim. İlk olarak “bi su içeyim”  dedim, fakat hiç su kalmamış, dolapta okunmuş su vardı ki bizim evde şifa niyetine hep olur. “Bunda da bir hayır var, ayol dualı diyet benimki ” dedim ve içtim. İçine limon sıkmadım, tarçın katmadım, nane eklemedim. Onlar yapılsa da güzel olur ama bu sabah yapmadım, belki başka sabahlara. Sabah yazımı yazıp, kahvaltı hazırlamaya gittim, bu arada 06.30 gibi kalkıyorum, genelde kalkış saatim güneş doğmadan yarım saat, kırkbeş dakika evvel. Kızıma ayrı kendime ayrı hazırlandım. Benimkinin resmi yukarıda var. Yumurta, peynir, zeytin, yeşillik, ekmek, çay. Arada tost,omlet gibi çeşitler katacağım. Geneli budur, peynir lora dönebilir, biber, salatalık eklenebilir, bi kenarda bi ceviz şık olabilir. Ruh halime göre bakıcaz artık. Maksat tabağı yenecek miktar ile doldurmak, kahvaltıya zaman ayırmak. Sonra malum pazartesi ev işleri yaptım, ara öğünde bir elma soyup, dilimleyip, oturup yedim. öğlen yemekten evvel yürüyüşe gittim. 45 dakika yürüdüm. Tempolu ama hırslı değil, kendime bi baktım, nasılım diye, bir zaman sadece saate bakıcam, mesafe ile oranı daha sonraya bıraktım, 45 dakika 4.5 kilometreye denk geldi, markete de gittim geldim, toplam altıyı buldum sanırım. Haftada üç ya da dört gün yürümeyi düşünüyorum, diğer günler metro metrobüs arasında, uzak marketler ile ev arasında denkleşir. Yürüyüşün sonunda iki de esneme hareketim var, her birini 40 saniye kadar yapmam gerek, iyi de oldu.

Eve çok aç geldim, yemeğim hazır idi. Benim en büyük yanlışlarımdan biri de açıkınca ne bulırsam yiyorum, genelde atıştırma usulü, normal olarak doymuyorum, daha doğrusu gözüm doymuyor, kendimi yemedim sanıyorum :))) Bu nedenle hazırlıklı olmam gerekiyor, dolabımda sağlıklı bir şeyler bulundurmam şart, dün brokoli, karnabahar ve havuç haşladım sepette, yeşillik yıkadım, kuruttum, bugün yoğurt yaptım, Diyete önem vermek gerek. Neyse öğlen çorba, yeşil fasulye (yazdan dolaba koyduğumdan), salata yedim, salataya yağ ekledim, yanına biber turşusu da koydum, bir dilim ekmeğim de var.

İşlerime devam ettim, bitince duş aldım, namaz, niyaz, biraz da kitap okusam derken, okurken bi yarım saat de uyumuşum. Kalkınca kendime kahve yaptım, ağzıma da tırnak kadar bi bitter çikolata attım. Saat yedide akşam yemeği yedim. Biber dolması, yoğurt, biraz haşlanmış sebze, biraz yeşillik, üstüne nar ekşisi, ekmek. Şimdi yazarken de bitki çayı içiyorum, birazdan yarım portakal, yarım da yerli muz yemeği planlıyorum.

Hastalık ayları, vücut direncimi düşürmemem , kaslarıma oksijen taşımam lazım. Biraz alış veriş yaptım, ara öğünler için gün kurusu kayısı, kabak çekirdeği, ceviz aldım. Sokaklarda olduğumda yanımda bulunursa iyi olur. Yarın akşam yemeği dışarda olduğum zamana denk gelecek gibi, füme hindi göğüs aldım, salatalı sandviç yapıcam, yoksa pazartesi girer, salı çıkarsın diyen arkadaşları sevindirmiş olurum :))))

İnsanın kendini sevdiği şeylerden men etmesini sevmiyorum, yasak ilgiyi arttırıyor, 8-10 kilo verip, iki gün haritayı pusulayı şaşıranlar verdiklerinin yarısını alıyorlar. Bir de nerede olursan ol illa ki sağlıklı bir şey yeme imkanı var, yeter ki istekli ve seçici olalım, Diyet kesinlikle beyin işi ve onun geçici bir şey değil, bir yaşam şekli olduğunu idrak etmek gerek. Ben bu gerekliliğe kesin inanan ama idrak sorunları olan biriyim kiiiii üç yastıkla yatıyorum, arada uykuda korkunç sesler çıkardığıma dair söylentiler var :))))) Yürümek bana yokuşlarda ve merdiven inmelerde eziyet oluyor, hep aynı tip ayakkabıları giyiyorum, çünkü onlarda rahat ediyorum, Biraz kilo versem, hafiflesem iyi olur. Böyle giderse yaylaya çıkamam, kemençe öksüz kalır horon edemem, yarın öbürgün çocukları evlendirdiğimde halaya da duramam, aaaay Allah korusun, üstüme elbise bulamam, Bülent Hanım gibi bir top kumaşa sarınıp çıkarım, o elbiseyi mücevher ile destekliyor, ben de o da yok. Tanrım !!!! Kimse kayınvalide olduğumu ya anlamazsa, bu yığında kim derlerse …

Sonuçta konuyu “elalem ne der” e bağladım, kendimi tebrik ediyorum :)))) Şaka şaka, ben beni seviyorum, sağlığıma dikkat edip, daha çok gezicem, inşallah, aaaay hadi hep beraber olsun 🙂

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: