KALBİME DEĞDİ NİHAYET …


12540824_10153980026863159_2266658446052972663_n

Resme bakınca hüzün sıkıca sarıp sarmalıyor beni. Kuşlar yelkovan kuşları mıdır acep ? Yelleri hüzünleri kovmaya yeter mi ? Suya paralel giden bu kuşlar, paralelin sonsuz olduğunu ama her canlının bir sonu olduğunu bilirler mi ? Güneş; ” son ışıklar bunlar !!!” deyip de vedalaşırken geri geleceğine inanırız da biz burada olur muyuz bilemeyiz. İnsan hayatın içinde harman olup da adam aklıllı bi yaşayıp yaş da kırkı devirince yaşanmış her yıl kalbine değiyor, hissediyorsun. Hüzün öldürmez, mutluluklar anlarda yaşar biliyorsun. Misafir bilinci de yerleşiyor artık, bi kalkıp gitme zamanı var. Zamana yaya yaya bekliyorsun, bardağın yarısından çoğunu başına dikmiş, bi solukta içmiş, kalanını yudum yudum boğazından geçirirken, günler de geçiyor.

Evlendikten sonra annemlere her geldiğimde gideceğim gün annem arkamı toplamaya, yıkamaya, silmeye, süpürmeye ben evden çıkmadan başlardı. Hem kızar, hem üzülürdüm. Araba saatine kadar çarşafımın yıkanıp kuruduğuna, odamın temizlendiğine bizzat şahit olur, hatta yardım da ederdim. Üstüne bi de kapıda ağlaşırdık, annem hiç yolcu etmeye gelmezdi. Demek yüreği kaldırmıyormuş. Bu sabah kızım evden çıkmadan, yatağını yorganını değiştirdim, bir takım silme süpürme planları yaptım, hava alanına gitmedim. Demek annemin bir bildiği varmış, kendini suya sabuna verip oyalarmış. Gidişleri hep dönüşlü düşünür ama endişelerle besleriz. Halbuki kadere iman ettiğimizde yolcuyu da Allaha Emanet etmiş oluyoruz. Yine de bir yürek telaşı oluyor, Kamil İnsan Olma çalışmaları bir sarsılıyor o vakit 🙂

Kız evden gidince evin renkleri soluyor sanki, oğlanlar gidince de üzülüyorum ama kız evi ıssız bırakıyor. Arkasından bir sürü döküntü topladım, her şeyi renkli ; Kağıdı, kalemi, üstü, başı, yatağı yorganı, yatak altında kaybolmuş çorapları, masa üstünde boş bardakları, arkadaş buluşmalarından hatıraları, okunmuş, okunmamış kitapları, duvardaki afişleri, perdesine sıkıştırılmış tokaları, terlikler … daha bir sürü şey sayarım, gayret etsem. Her şeyi konuşuyor . yerli yerine koyduğum her şey için “aşkım, sen uğraşma, ben bir ara yaparım !!!” diye arkamdan seslendi, sanki.

Bizimki bir karne tatili yolcuğu, yolladık gitti. Halası, abisi, babası, babannesi, dedesi … hısım akrabayı şenlendirme ziyareti, kendi de halası ile muhtelif etkinlikler yapacak illaki. Aslında daha onaltısında ama bir kaç yıldır tek başına seyahat ediyor, kızı birden büyüttük. Bir tek dedesine ailecek yalan söylüyoruz, yanında biri var diye. Biz yolluyoruz, o da gidiyor valla.

Şu ara Tanpınar’ın Huzur’unu okuyorum. Ondan mı böyle detaylıyım bilmem 🙂 Tanpınar hakkında çok şey okudum, meşhur Zaman şiiri edebiyat kitaplarında epey çile çektirdi bize. Açıkçası şiiri artık çok iyi anlıyorum, benim kitaplarını okuma yaşım kırktan sonra, daha öncesinde de okuyamazdım sanki. Onun yazdıklarını okumak, zaman istiyor ; Bi “ayrıldılar” demek var bi de “sevdiği kadın yaşama iradesini tek başına kullanmak istemiş” demek var. Birinde ayrılık bir kelime olarak kalırken, diğerinde ; Adamla kadın buluştular, yol boyunca yürüdüler, belki üstlerine yağmur da yağdı, sessiz konuştular, kalpten kalbe, sonra bir yol ayrımına geldiler, tekrar görüşecekler gibi ayrıldılar ama kadın gitti …” Daha da ruh haline göre bir sürü ek yapılabilir cümlenin sonuna, yani hissettiriyor cümleler. Tanpınar; sadece okuyabileceğimiz değil, yaşadığımız, bakışlarımızı içimize çeviren, içimize kazınan şeyler yazmış. Onu sadece okumak çok zor, Tanpınar’ı sadece okumak hiçbir şey anlamadan, kelimeler üzerinde göz kaydırmaktır.

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: