Anneeeeeeeee, sana mail var…


184929_1793034539399_678842_n

 

Üç yıl önce annem öldükten bir kaç gün sonra yazmıştım. Sene geldi, hadi bir daha analım…

 

Annem, gittin . Günler oldu bir haber almadık. Ne rüyaya, ne düşe, ne hayale gelmedin.Biz hatıralarınla seni hep andık. Bu kalp seni
   unutur mu ? Annem.
 
   Seni hastanede bırakıp evine geldik. Önce uzak diyarlara, sonra yakınlara haber verdik. Akşamdan yerin belli oldu. Gelenler evi doldurdu.
   Halam, teyzem, ablam, ben birlikte kaldık. İçtiğimiz ilaçlardan, anlayamadığımız şaşkınlıktan, ne uyuduk nede uyanık kaldık.
 
   Valla ister inan, ister inanma sana kızdığım, titizlik adına yaptığın ne varsa, hepsini yaptım. Ayakkabılardan, tuvaletlerden gözümü ayırmadım.
    Yeğenin Ahmet motorla gelmiş. Kaskı yok diye yerine söylendim.
   Bu arada hastaneden geldince üstümüzdekileri hemen çıkarıp makineye attık. Haberin olsun. Bir geceliğini, bir elbiseni giydim. Üşüdüm üstüne 
   birde kazaklarından geçirdim. Ama hiç birini alıp evime getiremedim. Öylece katlayıp yerlerine iade ettim.
    Eskiler gülüşün, sesin, konuşman aynı annen dediler. Böylece “anası kılıklı” lafını sonuna kadar hak ettim.
  
   Ne şanslı kadınsın anne, hiç tanımadığın, bilmediğin insanlar sana kuran okudu, tabutunu taşıdı, toprak attı. Tam istediğin gibi oldu herşey.
   Ölüm evden çıksın derdin, evden çıkarken zaten ölü gibiydin. Kimseye yük olmayım, çoluk çocuk eziyet görmesin derdin. Onu da becerdin.
   18 günde kuş gibi gidiverdin. Tenim toprağa değmeden hatimim olsun isterdin. Eş dost sağolsun senden önce kabrine iki hatim gönderdim.
 
   Camiye, ilk gece duana gelenleri görebilsen ne sevinirdin. Hem ağladık, hem güldük. Bir ara evde 60-70 kişi oldu. Ansızın çıkıp gelip “bu ne kalabalık,
   her yeri dağıtmışsınız” dersin diye bekledim.
 
   Annem, inşallah darılmadın, küsmedin. Çünkü ben son anlarında yanına giremedim.
   Hatırlarsan Etfal’de el ele sabahladığımız gecenin sonunda ben çıkarken alnına bir öpücük kondurdum. Elimle gözünün kenarında ki damlayı sildim.
   Aslında ikimiz de biliyorduk, ben sana orada veda ettim. O zaman gözlerin açık vücudun sıcaktı. Ben seni buz gibi nefessiz görmek istemedim.
 
   Ne kadınsın ama, gider ayak bir ince ayar çektin. Son gününü gelinin doğum gününe denk getirdin. Babam da yılbaşında gitti. ” Biz size Allah’ın ilmini
   öğrettik, dinimiz de yas yok, okuyun üfleyin hayata devam edin” derdin.
   Mesaj alındı annem, günler geldiğin de, sağ olduğumuz sürece sizlere okuruz, hüzünleniriz. Sonra da doğum günü, yılbaşı der neşeleniriz.
 
   Daha hiç bir eşyanı ellemedik. Şimdilik dursun, içimiz kaldırınca bakarız dedik.
   Ama genede iyi yaşadın annem. Hayatın ritüellerini uyguladın. Bonuslardan faydalanamadın. Hacı oldun, Kudüs’e gidemedin. Torun mezuniyeti görüp,
   kız isteyemedin. Torunlardan en az biri hekim doktor olsun istedin. (Valla öyle bir niyeti olan yok ama, gelin ve damat konusunda doktor adaylar için
    çalışacağım bilesin ) 
   Babamla üç yıl kırk gün aran var. Doğrusu ya ben seni bu kadar çabuk kaybetmeyi hiiiiiiiiiç hesap etmedim.
    Senle huylarımız benzerdi. Arada kuşak farkı, tanım farkı felan vardı. Örneğin senin ki inatsa, benimkinin adı kararlılıktı. Güzel sohbetlerimiz olurdu.
   Çoooooooooook takışır, sonunda mutlaka uzlaşırdık. Dozunu kaçırınca da, ikimizde hem karadenizli hem de müslüman olunca mendil kurumadan barışırdık.
   Vasiyetlerini bana yaptın, merak etme gerekenleri sahiplerine açıkladım.
 
   Annem beni bilirsin, çabucak daralır, hemen sıkılırım. Hani sen de  ” senin ruhun daraldı, bir havalan da gel bakalım ” dersin ya  yakınlarda üniversiteliler
   toplanacakmış. Beni zor günlerimde hiç yalnız bırakmadılar, hep arayıp sordular. Ben bir gider gelirim, kafam dağılsın derim.
   Her zaman ki gibi, kül kedisi gibi erkenden gider vakitlice dönerim. Kocamdan izin istemem ( zaten git der annem ) ama gönlün olsun diye usulen söylerim.
   Bu sefer Ali’ye haber eder, kendi evime dönerim.
 
   Şimdilik bu kadar annem, unutmadan şunu da ekleyim. Oralarda bana dua et. Allahım hiç kimseye, hele de Ayşen’e o yoğun bakım koridorları bir daha nasip
   olmasın de. Annem ne olur çok dua et Allah bir daha beni oralarla imtahan etmesin.
   Bu arada 7 si benim evde, 40’ı senin evde haberin olsun. Ayarla, bir şekilde çıkar gelirsin. Biz de geliriz ama daha zamanı belli değil.
 
   Seninle rüyalar da, dualar da buluşmak dileğiyle…
 
   Annesinin ortancası, babasının Gül Ayşe’si

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: